به نام ایزد پاک

ساده مینویسم از اون چیزی که فکرش رو میکنم و فکرش رو میکنید.

امشب حدود ساعت ۱۱رفتم پارک روبروی خونمون آخه تا ساعت ۲

۳ نصف شب اونجا فواره ها بازه و خانواده ها دور هم جمع میشند

صدای بچه ها از هر موسیقی زیباتره.

به یه دوستی برخوردم که قراره با بهترین دوستم ازدواج کنه

میگفت یه نیرویی منو کشوند اینجا دقیقآ نمیدونستم با کی باید

حرف بزنم وقتی نشست چند ثانیه فقط به آب نگاه کرد

وبعد بی مقدمه  رفت سراغ حسین.

گفت اصلآ نمیخوام آخوندی حرف بزنم وگفت امشب نماز من اینه گوش

کن.

یه سوال ازم کرد :تو در مورد حسین.محمد .علی چه حسی داری؟

بعد یادم به حرف محمدرضا افتاد که آنها فقط تاریخ ساز بودند.

گفتم اونقدر بی اعتقاد که حتا به بی اعتقادیم هم یک لحظه فکر نمیکنم

چه برسه به شخصیت اونها.

یه سوال دیگه ازم کرد :میدونی زمانی که حر راه رو به حسین بست

وحسین هربار که راه رو تغییر میداد دوباره حر مانع از حرکت انها میشد

حتا راضی شده بودند که به طرف ایران برند اما حر قبول نکرد حسین 

چی به حر گفت؟ من نگاه میکردم .گفت راحله یک لحظه از حالت اینکه

همه چیز باید اثبات بشه بیا بیرون.

گفتم شما بگید.گفت مادرت به عزات بشینه. حر:حسین اگر مادر تو فاطمه

نبود جوابت رو میدادم.

بعد اون دوست گفت اخر سر میگم برای چی حر این حرف رو زد

زمانی که حر امد پیش حسین که پشیمانیش رو ابراز کنه حسین تنها

یک کار کرد حر رو به آغوش کشید.بعد اون دوست سکوت کرد وچند لحظه

بعد گفت میتونست خیلی کارها بکنه مثلآ :مرد حسابی تو اگه از اون اول

راه رو نمیبستی من زن.بچه.برادر و.... از دست نمیدادم اما این کار رو نکرد

بعد گفت اینها رو گفتم  میخواستم به این نتیجه برسم که حسین فقط به

خاطر محبتی که از طرف پروردگار به او دمیده شده بود حسین شد.

پروردگار محبتش رو به تمام انسانها دمیده.پس اگر آدما به کسی محبت

کردند یا به عبارتی عاشق شدند اگر روزی این محبتی که کردند یا عشقی

که ورزیدند بی ثمر ماند اونقدر باید قوی باشند که با از دست دادن هنوز

عاشق باشندو محبت کنند.چون محبت اصلی برای پروردگارست

و فاطمه این رو خوب درک کرد

نا امیدی زمانی به وجود میاد که  با یک شکست منبع محبت رو از دست

بدی و بدون مقدمه هم رفت

فقط گفت محمد. ابراهیم و حتا بودا رو خوب بشناس چون اگر اینها رو بشناسی

تازه میفهمی کیکگارد در کتاب ترس و لرز چی میگه

اگر بخواهیم به این افراد دشوار فکر کنیم خوب باید بگیم خارق العاده بودند

اما اگه به راحتی همین جملات و اتفاقات امشب بیندیشیم اونها هم زمینی

بودند.غذا میخوردند. میخوابیدند.... فقط تنها چیزی که از دست ندادند محبت

و عشق به تمام نعمتهای پروردگار بود

من