کدام قطب ام؟

 

                                  روی دافعه ای که سالها معلوم نیست

 

                                  دور زمین خط کشیدم

 

                                  مثبت یا منفی هستی ام به خطی نمیرسید

 

                                  کف دستم خط دارد

 

                                  زمین جاذبه اش را به پاهایم ریخت

 

                                  یا اینکه تا نصف النهار فلج شده ام

 

                                 خدا بالا تا پایین دارد اما انگار تمامی ندارم

 

                                 روی اسفندی که زمستانم میمیرد

 

                                 چقدر میخواهی چشمها را کور بمالم-ها؟

 

                                 فایده ای ندارد که هیچ فایده ای ندارد

 

                                 تا انتهای راهم بالا-پایین میپرد

 

                                 همین امروز کشف کردم:

 

                                  زمین جاذبه ندارد-من زیرآب بودم

  

                                  راستی تو الان کجای سرم وول میخوری؟

 

                                  حالا که به اینجا رسیدیم

 

                                  توی سرم زلزله شد

 

                                  بم...بم...بم.

       

 

 

      با سپاس فراوان از استاد گرانقدر احسان مهدیان که مهرش را  انتهایی نیست

 

      با سپاس فراوان از استاد عزیزم باران سپید

 

 و با سپاس از دوستان عزیزم مهدی کمالی و ونوس رستمی از دعوتشان بخاطر مصاحبه

 

 

 

1-اسم رو که همه میدونید

مهم نیست اهل کجا هستم مهم اینه که ایرانی هستم

درونگرا مستعد به برونگرایی.حافظه تصویریم خیلی قویه

جزئی نگرم و این برمیگرده به روحیه فوق العاده حساسم

تو خانواده ای با سواد و اهل علم و ادبیات بزرگ شدم از بچگی از شعرهای پدرم لذت میبردم

از بچگی گوشه گیر بودم اما به موقع خوب صحبت میکنم

تو بچگی وقتی میخوابیدم همیشه روم به دیوار بود و با خودم حرف میزدم به خودم میگفتم من هیچ موقع ازدواج نمیکنم و میرم آمریکا اونجا زندگی میکنم نمیدونم حالا چرا آمریکا هنوز برام سواله

2-دوران نوجوانیمو یعنی راهنمایی رو دوست ندارم میگذرم

دوران دبیرستان خشکترین آدم دنیا بودم احساساتم کاملا درونم بود به طوری که باعث نگرانی خانواده شده بودم به همه احترام میذاشتم اما خودم رو از همه مهمتر میدونستم

درتمام دوران زندگیم به خدای بیچاره گیر میدادم

3-دوران کنکور معلم ادبیاتم محمد رضا احمدیبود که منو رسما" به دنیای شعر دعوت کرد

4-کم کم از حالت خشک بودنم آمدم بیرون و احساساتی شدم یعنی بروز دادم

تیرماه با کسی آشنا شدم که خیلی چیزها یادم داده حتا اینکه نباید وابسته باشم حتا اینکه باید از زندگی لذت برد.اخلاقهای خاصی داره اولش از دستش عصبانی میشم اما چند دقیقه نمیشه که از عصبانیت خودم پشیمون میشم چون اون دلایل خودشو داره که قابل احترامه.منم نباید خودخواه باشم واینکه خیلی دوستش دارم یعنی زندگیمه وااااااااای اگه بخونه اینو پوست از سرم میکنه یعنی قانونا میکشه منو اما عیب نداره حتا اگه بخواد منو بکشه بازم  دوستش دارم. همیشه براش آرزوهای خوب میکنم

5-الان هم که استاد عزیزی پیدا کردم بنام احسان مهدیانکه منو وارد سبک جدیدی از شعر کرده از مهر و محبت بی انتهایش سپاسگزارم.

لیسانس تکنولوژی آموزشی دارم البته چند هفته ای هست که بیکار شدم اما یه کار دیگه ای جور شده که به امید پروردگار از یک یا دو هفته دیگه میرم سر کار.

 

برای این مصاحبه دعوت میکنم از دوستان عزیزم چون:

۰۱احسان مهدیان

۰۲مهدی کمالی

۰۳باران سپید

۰۴ونوس رستمی

۰۵رضا افشاری

 

 

 

 

نوشته شده در چهارشنبه سیزدهم دی 1385ساعت 15:10 توسط راحله حدیدی | |