سیاهی هم رنگی ست!
"خدا گفت: لیلی عشق می ورزد تا نمیرد. دنیا ،لیلی زنده می خواهد
لیلی آه نیست. لیلی اشک نیست.لیلی معشوقی مرده در تاریخ نیست لیلی زندگی ست. لیلی! زندگی کن.
اگر لیلی بمیرد،دیگر چه کسی لیلی به دنیا بیاورد؟چه کسی گیسوان دختران عاشق را ببافد؟
چه کسی طعام نور را در سفره های خوشبختی بچیند؟ چه کسی غبار اندوه را از طاقچه های زندگی بروبد؟
چه کسی پیراهن عشق را بدوزد؟
لیلی!قصه ات را دوباره بنویس"
تکرار بعضی مسائل در زندگی زیباست بر خلاف روزمرگی . این تکرار سالی یکبار به سراغ ما می آید و آن روز بهترین روز است بدون هیچ تکرار و روزمرگی و یکنواختی و خستگی.
اولین کسانی که به من تبریک گفتند در ساعت 12:01 دقیقه بامداد یعنی اولین دقایق ورود به فصل جدید زندگیم
2نفر از کسانی بودند که مثل زندگیم و حتا بیشتر برایم عزیزند برایشان آرزوی هر لحظه شادی و موفقیت روزافزون خواهانم
دوستتان دارم 
و دومین نفر خودم هستم
تولدت مبارک
۵/۹/۱۳۸۶
ساعت ۱۲:۱۵ بامداد
از راه بیراهِ سرم روشن نشد حیف!
چند بار بگویم سیاهی هم رنگی ست ؟
بالایِ اگر خبری حتا نباشد چشمت را ببند – هیییییس !
با حرف هایم گردِ جهان ِ خط /خطی در نمی رود ایران سل که عددی نیست
اصلا" گرد خانه هی بچرخ ، کسی برایت چرخ نمی زند
این پیچ از مهره اش بیرون زده کمر به همتم شُل نمی زند
صد سال عوضی تر از این همه آدم تا پای هیچ تختی به جنگ نمی آید
روز سوم ِ باران ، پدر را شیمیایی کردم
سکوت علامت هیچ رقصی نیست- بفهم!
این چنگ را تا می توانی بکش
آواز من تا بی نظیر بوتو یک قدم آن ورتر، کور می شود
این اتاق توی دلم ،دل دل می کند که د لواپسی تا پشت همین در... کات!
تا چشم کار می کند تکرار از سر جهان می رود
این بازی را دوباره شروع نکن زن!
درد توی سرم کاش سُر می خورد که...
دردسرم نباش!
از آن اذان 27 ساله هم سر برود
گوشم طلبکار آسمانی ست که غسل نداده دفنم می کند
نافم به پایت هم بریده ترکت می کنم
بندِ بندم به هیچ بندی بند نمی شوم- حیف!
